En toen zat de week Nederland er al weer op, of eigenlijk 'n paar dagen geleden al want ik ben sinds donderdag weer terug in Engeland, maar had eerder nog geen tijd om dit logje te schrijven.
Maar goed, we gaan even terug in de tijd, vorige week dinsdag avond vertrokken richting Dover om daar om 02:00 's nachts op de boot te stappen (rijden). De reden dat ik zo laat de boot heb is dat ik dan 's nachts kan reizen en omdat er dan weinig verkeer is kan je dan lekker doorrijden.
Van mij naar Dover is ongeveer een uurtje rijden, dan 1:45 uur op de boot en dan vanaf Frankrijk is 't nog ongeveer 2,5 uur volgens de navigatie maar omdat 't nog vroeg in de ochtend was en ik dus geen last had van overig verkeer was ik in 1:50 uur alweer in Heerlen waar 't toen ongeveer 06:45 was.
Ik reis nu steeds met Norfolkline die met hun speedferry in 1:45 uur vanuit Dover naar Duinkerken (wat 'n eindje boven Calais ligt) en dat bevalt me tot nu toe prima. Alles snel en makkelijk te regelen, nooit gezeik met vertragingen ofzo, mooie boot met leuke winkeltjes en 'n paar goeie cafe's/restaurants en ook de prijs valt reuze mee, voor 'n retourtje betaal ik gemiddeld tussen de 30 en 65 euro, afhankelijk van hoe lang van te voren ik boek.

Tot nu toe altijd goede ervaringen met Norfolkline.
Ik logeerde bij m'n moeder maar aangezien die toen nog op Terschelling zat met d'r zus en 'n vriendin (bij dat openlucht music/theater festival Oerol) kwam ik thuis in lekker rustig huis en kon ik even 'n paar uurtjes gaan liggen aangezien ik de hele nacht op was geweest.
Toen even langs m'n opa gegaan die 'n paar deuren vederop woont en daarna met hem uitgebreid gaan lunchen in 'n restaurant in de buurt, wat erg gezellig was.
'S middags een goeie vriendin (Nathalie) opgehaald en aangezien 't lekker warm was maar even naar Epen gereden voor 'n lekker ijsje (zie ook dit logje voor de epener ijsjes).
Daarna ook nog even de grens overgereden om op de Duitse Autobahn m'n nieuwe auto te proberen en 't metertje liep met gemak op tot 245 km/h echter moest ik toen helaas alweer gaan remmen voor overig inhalend verkeer verderop.

Dit blijft 't beste verkeersbord ter wereld.
's Avonds niet veel bijzonders gegaan behalve dan dat ik even bij de hele groep langs geweest ben, ik begon rond 16:30 bij de 1e en tegen 01:00 's nachts kwam ik geloof ik weer bij de laatste weg, wel weer erg leuk om iedereen weer even te zien en weer bij te klesten. Daarnaast had 1 koppeltje ook recent 'n huis gekocht en uiteraard moest ik dat ook even uitgebreid bewonderen.
Woensdagavond werd ik ook nog gebeld door m'n diensthoofd van m'n oude dienst in Nederland. Ik had al gezegd dat ik even langs zou komen, maar nu had hij voor de volgende dag een overbrenging van 'n patient van 'n groot Belgisch Ziekenhuis terug naar Nederland gekregen (zonder spoed, maar wel 'n redelijk grote afstand) en hij vroeg me of ik misschien zin had om samen met hem die ene rit te doen en dat leek me wel leuk, dus hij heeft me 's avonds weer even op de verzekering gezet en wat papieren geregeld en donderdag ochtend zat ik dus weer 's achter 't stuur van een Nederlandse ambu (M'n lievelingswagens ook nog, wat ik ben nu eenmaal dol op de chevy's met hun dikke V8 motor) en hebben we op weg naar Belgie even gezellig bij kunnen kletsen.

Weer eenmalig terug achter 't stuur van 'n chevy.
Na de rit hebben we nog even bijgeklets op de standplaats en kwamen er nog 2 collega's langs om even bij te babbelen en daarna zijn we lekker gaan eten in 't nieuwe restaurant van de zoon van 1 van die betreffende collega's.
En 's avonds even lekker bijgeklets met m'n moeder die ook weer teruggekomen was van Terschelling. M'n vader heb ik niet gezien deze week maar daar had ik ook totaal geen behoefte aan vanwege de manier hoe hij tegen m'n moeder doet nu en 't hele gedoe om de scheiding heen maar daar zal ik jullie verder niet mee vervelen.
Vrijdag verschilde niet erg veel van de woensdag en werd voornamelijk doorgebracht met 't bezoeken van vrienden, samen met sommige wat rondtoeren in m'n nieuwe auto door 't mooie Limburgse heuvellandschap en achteraf gezamelijk 'n dvd'tje kijken.

Mooie Engelse auto in 't mooie Limburgse heuvellandschap.

Voor het weekend stond Den Bosch op het programma en dat was ook eigenlijk de reden dat ik nu deze week naar huis wilde.
Martijn heeft namelijk sinds 'n poosje een eigen appartement in Den Bosch en hij had de hele groep uitgenodigd voor 'n housewarming party cq een weekendje Den Bosch en aangezien 't alweer 'n poosje geleden is dat we weer 's iets met de hele groep gedaan hadden leek me dat wel erg leuk en was 't dus weer tijd voor 'n bezoekje aan het vasteland.
Een paar vertrokken zaterdagochtend al maar Sandra moest nog werken tot 16:30 dus wij vertrokken pas rond 17:00 en waren 'n kleine 50 minuten later ook in Den Bosch.
Daar gezellig met z'n allen pizza gegeten, tv gekeken, grappige spelletje op de x-box/playstation/nintendo (weet niet meer wat 't was) gespeeld en 's avonds lekker op stap geweest met de hele groep.

Bij Martijn thuis.

Cadeau'tjes uitpakken….

Pizza eten….

En n.a.v. een of andere film het woord `Blue` op Sandra´s voet schrijven…
En ´s avonds lekker op stap :


Zondag eerst met z'n allen goed uitgeslapen, toen 'n lekker ontbijtje gehad en 's middags nog even een rondleiding door Den Bosch gehad van Martijn en daarna nog 'n poosje op 'n terrasje op de markt gezeten. Al met al een erg geslaagd weekend, alleen jammer dat 't weer niet de hele tijd mee zat en dat Vera wegens griep niet kon komen.

Op ´n terrasje op de markt in Den Bosch.
's Maandags ben ik met 'n vriendin in Eindhoven wezen zwemmen en daarna in 't centrum 'n hapje wezen eten.
Dinsdag met 'n andere vriendin naar Aken geweest en daar wat rondgeslenterd en gelunchned en 's avonds zat ik in de gevangenis….
De tante van 'n vriend van mij werkt namelijk in 'n gevangenis die nu leeg staat en omdat die gevangenis verkocht en verbouwt zou worden kon hij (onofficieel) wel een rondleiding krijgen daar, en ik kon mee als ik wilde en dat leek me wel wat.





Uitlucht plaats bij de isoleer cellen.

En de gewone buitenplaats.
Op de cellen werd geslapen met 2 gevangenen, links stond 'n stapelbed en 'n klerenkast en rechts 'n kastje met wat privespullen en 'n plee tegen de muur :

Een 2 persoons cel.

Beware…
De gevangenis stamt uit 1500 en er heeft zich daar vroeger heel wat afgespeeld, en misschien dat zich er nog steeds wat afspeeld want er gebeuren rare dingen daar…
In de nachtdienst werkt betreffende tante daar met 1 andere collega en moeten ze om 't uur een ronde door 't gebouw (dat toen 't leegstond ook 'n tijdje bezet is door krakers) lopen.
Er was altijd al iets raars met cel 38, want ondanks dat alle sloten van de deuren verwijderd zijn (en ze dus gewoon te openen zijn nu van binnen en buiten) zijn ze wel allemaal gewoon dicht en moet je toch wel even kracht zetten om die zware deur open te trekken.
Alleen cel 38 ging vaak vanzelf open, en als je 'm dan even later dicht deed ging hij toch vanzelf weer open.
En tijdens een van de nachtrondes hoorde ze opeens een geluid, en toen ze gingen kijken stond niet alleen de deur open, maar was ook de radio aan.
Alle cellen hebben 'n paar knoppen aan de muur, o.a. om een cipier te roepen en 'n draaiknop voor de radio, en alle radio's werken momenteel nog steeds. Zelf heb ik ook even aan die radio knop gedraaid en gemerkt dat die kan echt niet zomaar vanzelf kan omspringen.

Een cel van binnen uit met boven de plankjes het paneel met o.a. de radio draaiknop.
Uiteraard vonden tante en collega dit wel heel raar want alle deuren zijn potdicht, overal hangen camera's, en sowieso blijft 't een gevangenis waar je dus niet zo maar even naar binnen loopt.
En toen ze weer terug kwamen bij hun centrale hok zagen ze dat er daar ook spullen verplaats waren en dat er daar ook nog 'n andere deur opeens open stond.
Om die reden besloten ze toen ook de politie te bellen en samen met de 2 agenten die kwamen opdagen hebben ze 't gebouw doorlopen maar echter niks kunnen vinden.
De agenten, die 't hele verhaal maar 'n beetje raar vonden stonden net op 't punt om te vertrekken toen ze enkele meters achter hun opeens een luide schreeuw hoorde, een mannelijk stem die "Grhaaaa! schreeuwde.
Beide agenten haasten zich direct naar de gang waar 't vandaan kwam maar troffen niemand aan. Maar ze geloofden nu tenminste wel dat die tante en collega iets gehoord hadden en besloten daarom om versterking te vragen, waarna er nog 6 politievoertuigen inclusief de hondegeleiders kwamen opdagen en gezamelijk hebben ze 't gebouw toen grondig doorzocht, maar echter weer niks gevonden.
Die tante vertelde ook dat er lang geleden een gevangene in die cel 38 zat die bleef schreeuwen dat hij geesten zag en dat er iemand bij 'm was in de cel en dat betreffende gevangene later is opgenomen in 'n psychiatrische inrichting. Kortom, er was iets heel vreemds aan de hand met die cel 38.
Echter ben ik niet iemand die in geesten enzo geloofd, zeker niet als ik 't niet eerst zelf gezien heb, maar ik moet toegeven dat 't wel raar klinkt allemaal, en ik geloof ook wel die anderen ook wel geluiden gehoord hebben want de politie trommeld niet zomaar zo'n grote versterking op.
En inderdaad, die cel 38 was 'n beetje vreemd, Danny's nichtje (die ook mee was) en erg gevoelig zegt te zijn voor dit soort zaken kreeg een heel raar gevoel in die cel en wist zeker dat er daar nog "iets" was.
En ook de deur bleef vanzelf open gaan, ik heb 'm zelf een paar keer goed dichtgedaan en ook van buiten geprobeerd of 'm open te blazen ofzo (om te zien of 't ook door eventuele tocht ofzo kan gebeuren) maar je moet echt wel kracht zetten om die deur te openen.
De ene keer moesten we 2 minuten wachten voordat ie weer open ging, dan weer 10 minuten en 1 keer bijna 20 minuten. De deur blijft de hele tijd dicht todat ie opeens in beweging komt en dan, alsof ie open geduwt wordt van binnen, helemaal open gaat.
1 keer stonden we erbij te wachten en ging ie maar niet open, dus wij draaien ons om om weg te lopen en in 1 keer voelen we een windvlaag en toen we ons omdraaiden stond ie weer wagenwijdt open.
Maar goed, we hebben geen geluiden, geschreeuw of vanzelf aanspringende radio's gehoord dus ik weet eigenlijk niet wat ik er van moet denken, maar raar blijft 't wel.

Cel 38, hier gefotografeerd vanaf 1 verdieping lager, die opeens weer vanzelf open was gegaan….
Naast de cellen, keuken, buitenplaats, medische dienst, en de isoleer ruimten zijn we ook op de zolder en helemaal onderin de kelder geweest en 'k zeggen dat 't een erg interessante ervaring was om zo'n oude gevangenis eens van binnen te zien.
En toen was 't alweer woensdag en zat m'n week Nederland er alweer op, het was weer erg snel om gegaan maar 't was zeker wer de moeite waard.
Aangezien ik pas om 04:00 uur 's nachts de boot had hoefde ik pas tegen 02:00 uur weg en had ik dus nog de hele woensdag om met m'n vrienden door te brengen, voor de 5e keer die week naar Epen te gaan voor 'n ijsje, maar deze keer samen met m'n moeder, en om nog even wat boodschappen te doen voor mezelf en enkele collega's die gevraagd hadden of ik drop (en dan vooral dat stoepkrijtdrop) en stroopwafels voor ze kon meenemen.

Na verschillende keren met vrienden geweest te zijn was 't nu tijd om moeders maar eens op 'n ijsje te tracteren.

En met de auto vol hagelslag, drop, frist, chocomelk (met mokkasmaak), bitterkoekjes, normale chips en stroopwafels was 't tijd om weer richting Engeland te vertrekken.
Donderdagochtend reed ik tegen 05:00 uur lokale tijd weer van de boot en was ik rond half 7 weer thuis waar ik direct m'n bed in dook omdat ik die middag om 16:00 alweer om m'n werk moest verschijnen.
En 'k heb er hier nu alweer een aantal diensten opzitten en 't leven gaat weer z'n gewone gangetje. Aanstaande vrijdag gaan we weer met 'n hele groep collega's (+ een aantal leuke zusters van 't ziekenhuis) op stap en daar kijk ik weer erg naar uit.